Nadpotliwość pierwotna (hiperhydroza) zazwyczaj występuje w kilku rejonach ciała, tj. pachy, stopy, dłonie, okolice czoła i pleców. Na tych obszarach występuje duże zagęszczenie ekrynowych gruczołów potowych.
Nadmierne pocenie dłoni, pach i stóp jest częstym schorzeniem, w którego ograniczeniu stosuje się toksynę botulinową typu A.
Ostrzykiwanie toksyną botulinową dłoni, pach czy stóp hamuje pocenie bez równoczasowego osłabienia siły mięśniowej.
Leczenie nadpotliwości botoksem jest wskazane osobom, u których występuje nadmierne wydzielanie potu, które nie jest spowodowane żadnymi wewnętrznymi czynnikami, jak np. współistnienie innych chorób powodujących nadmierne pocenie.
Przed rozpoczęciem leczenia lekarz przeprowadza test Minora w obszarach dotkniętych nadmierna potliwością. Test Minora jest bezbolesny i ma na celu wykazać obszary w których zagęszczenie gruczołów potowych i tym samym wydzielanie potu jest największe.
Następnie lekarz podaje toksyną botulinową śródskórnie lub podskórnie w miejsca nadmiernej potliwości dłoni, pach czy stóp. Przed ostrzyknięciem danego obszaru stosuje się znieczulenie miejscowe, ponieważ wstrzykiwanie preparatu toksyny botulinowej powoduje dyskomfort i może być bolesne.